Het is de droom van iedere sporter. Starten op Olympische Spelen... Een stadion vol mensen, een legioen aan cameraploegen, en één doel: de felbegeerde Gouden Plak. Morgen beginnen de Olympische Winterspelen 2010, en kan die droom werkelijkheid worden. De jonge fanatieke schaatsers Ronald en Michel Mulder (23) zijn erbij in Vancouver. Samen groeiden ze op in Zwolle, ze gingen naar dezelfde (christelijke) school en trainden op de ijsbaan voor hetzelfde doel. Beiden zijn ze op dit moment in Canada, Ronald omdat hij daadwerkelijk mag starten, Michel gaat mee ‘voor spek en bonen'.
"Dat mijn tweelingbroer en ik allebei schaatsen, is geen toeval," vertelt Michel. "Je moet er als ouders toch ook niet aan denken om met één van de twee naar een voetbalclub te gaan op zaterdagmiddag en met de ander naar de ijsbaan! Mijn broers deden al aan schaatsen, dus ging ik als klein kind met ze mee en ging het ook doen. Ik vind sport geweldig! Je kunt dan bezig zijn met je lichaam en je grenzen verleggen. Schaatsen is vooral erg mooi omdat het een technisch moeilijke sport is, waar je heel goed voor moet trainen."
Trots
Doen de broers alles samen? "Als het op sport aankomt, doen we veel samen, omdat we hetzelfde trainingsschema hebben. We hebben ook dezelfde opleiding gedaan, maar we kunnen prima zonder elkaar, we zijn zeker niet onlosmakelijk..." Toch is er nu een duidelijk verschil. Ronald mag wel starten op de Olympische Spelen en Michel kan alleen maar toekijken. "Daar baal ik niet van. Ik ben eerder trots en het voelt voor mij ook als een kleine overwinning, omdat we hier samen naartoe gewerkt hebben. We trainen al jaren samen en dit seizoen zijn we allebei enorm vooruit gegaan. Ronald was altijd al iets sneller. Ik ben dit seizoen juist weer wat dichterbij gekomen, maar nu lijkt het een groot verschil doordat hij de Spelen haalt en ik niet. Dat is nu eenmaal topsport. En we hebben altijd als motto dat het toch mooier is als je tweelingbroer meedoet, dan dat we allebei niet meedoen."
Talent van God
Michel en Ronald zijn christen. De vraag is of dat samengaat: God en topsport. Michel: "Ja, God en topsport gaan zeker samen. Jezus is belangrijker dan sport, Hij is voor mij het belangrijkste in mijn leven. God heeft ons allemaal talent gegeven. Ik heb het talent gekregen dat ik goed kan sporten. Ik ben heel dankbaar dat ik dat talent heb mogen ontvangen, ik wil dat ook graag gebruiken. Als topsporter kun je gemakkelijker mensen bereiken, omdat je ‘bekende Nederlander' bent. En zo kan ik ook het geloof uitdragen. Christen ben je niet alleen in de kerk of thuis, maar overal en altijd. Dus ook op de ijsbaan. Het is natuurlijk niet altijd even duidelijk zichtbaar, maar ik probeer wel zoveel mogelijk als christen te leven."
En wat doet Michel eigenlijk in Canada? "Ik fungeer eigenlijk als een soort 'haas', ik doe alle dingen met Ronald mee. Daarnaast train ik natuurlijk ook nog voor mezelf. Ik heb een leuke studie gedaan en ben blij dat ik die afgerond heb, maar nu maak ik van mijn hobby mijn beroep en ik zal hier ook zo lang mogelijk mee doorgaan. Studeren was meer omdat het moest. Mijn droom is om Olympisch kampioen te worden."
Michels broer Ronald volgen op de Olympische Spelen? Zijn wedstrijden zijn op 15 februari om 0.30 uur en op 16 februari om 2.28 uur (Nederlandse tijd).